Skip to content

We zetten onszelf vast in een concept van tijd en geld. Dat heeft tot gevolg dat we te vaak een tekort tijd en een tekort aan geld ervaren.

Dat is wat bij mij ook lang overheerste. Ik wilde continu te veel doen in korte tijd. En geld. Ja, er kwam genoeg binnen. Zeker in de tijd dat ik in loondienst werkte. Maar ja, je moet wel sparen voor ‘later’. Je moet je huis afbetalen. Zorgen dat er een appeltje voor de dorst is mocht er iets gebeuren.

De dikste tralies zijn die van geld en tijd. De kleinere tralies er tussen zijn je eigen beperkende negatieve gedachten over jezelf en over het leven.

Dat je gelooft dat je hard moet werken om iets te bereiken. Dat veel geluk voor jou niet is weggelegd. Dat je nooit aan de verwachtingen van anderen en van jezelf kan voldoen. Dat anderen het beter voor elkaar hebben dan jij.

In dit soort gedachten heb ik mezelf heel lang gevangen gehouden. En ik ben daarin zeker niet de enige. Dat doen we onbewust. Want vaak hebben we het niet eens echt door dat we dit geloven.

Maar je ervaart je eigen gevangenis door dat je stappen niet zet, die je eigenlijk wel graag wilt zetten. En dat levert frustratie op. Je zit niet lekker in je vel. Je voelt je onrustig. Je weet niet wat je wilt.

Je blijft dan bijvoorbeeld in een baan zitten die je niet veel vervulling geeft. Of je blijft ergens wonen waar je eigenlijk weg wilt. Of je blijft in een relatie zitten die je eigenlijk niet dient. Je wilt vaker sporten, maar toch krijg je het niet voor elkaar. Waardoor je vaak denkt; is dit het nou?!

Nee, dit is het niet. Je leven is geen gevangenis waar de ‘maatschappij’ je in houdt. Want die onzichtbare tralies; die heb je zelf neergezet. En dat is niet jouw schuld. Of de schuld van iemand anders. Nee. Dit is hoe de meeste mensen om jou heen zich hebben geconditioneerd. En jij hebt dat overgenomen. Al van kinds af aan. Dat gaat vanzelf.

Want die mensen om jou heen, die hebben het weer van hun ouders, opvoeders, leraren enzovoort overgenomen. Zo gaat het over van generatie op generatie.

Het is niemands schuld. Het is zoals het is. Maar dat betekent niet dat een vaststaand gegeven is.

Nee. Je kan het veranderen.

Als je het maar wilt. Als je verlangen om het te veranderen maar groter is dan de angst voor de verandering. Je hoeft niet 100% vrij van angst voor verandering te zijn. Als je verlangen 51% is ten opzichte van je angst, dan wint je verlangen het al.

En stel dat je je leven zo blijft leven en er verandert niets. Hoe voel je je dan over een half jaar? Over een jaar? Over 2 jaar?

Maar stel nu dat er wel iets verandert. Dat je wel die leuke baan krijgt. Wel gaat wonen op die plek waar je naar verlangt. Toch de moed hebt om uit die relatie te stappen. Wow… wat zou er dan gebeuren. Hoe zou je leven er dan over 1 jaar uit zien?

Voel je het verschil? Het enige wat je hoeft te doen is je verlangen net iets groter maken dan je angst. Door te denken aan en te voelen hoe het zou zijn als je tijd genoeg hebt. Geld in overvloed hebt. Als je vol zelfvertrouwen zit. En daar meer aan te denken dan de angst.

Jij kiest waar jij aan denkt.

Dus waar kies je voor?

Kies je voor verandering of blijf je waar je bent?

Als je kiest voor verandering, sta ik klaar om je te helpen. Stuur me een bericht https://www.suzannevanderhoorn.nl/contact/, en laten we samen aan de slag gaan om jouw gevangenis te doorbreken.

Durf te dromen, durf te veranderen. De sleutel tot vrijheid ligt in jouw handen.

Liefs Suzanne

contact@suzannevanderhoorn.nl

Back To Top